Gentse armoede geen prioriteit voor OCMW-voorzitter Versnick.
Na meer dan 400 dagen wachten heeft het OCMW Gent eindelijk een beleidsnota. Wie dacht deze lange tijd VLD-voorzitter Versnick heeft toegelaten een sterke tekst te schrijven, komt bedrogen uit.
De beleidsnota bevat een aantal positieve elementen, zoals het versterken van de eigen organisatie en het verhogen van het aantal woningen van het sociaal verhuurkantoor van het OCMW Gent. Toch voldoet de nota niet. De nota zou namelijk een model kunnen zijn om een sociaal beleid te voeren in eender welke Vlaamse centrumstad. Ze gaat dan ook helemaal voorbij aan de typisch Gentse situatie. De schrijnende dualisering in de Arteveldestad wordt niet in kaart gebracht, bijgevolg worden ook onvoldoende antwoorden geformuleerd. Het aantal leefloners in Gent is hoogst van alle Vlaamse steden, evenzeer leeft meer dan een kwart van de Gentse senioren onder de armoedegrens, zo bleek onlangs nog uit de omgevingsanalyse van de stad. Deze cijfers worden niet overgenomen in de beleidsnota, de armoede wordt op die manier verdoezeld. Maar nog belangrijker is dat er geen specifiek beleid uitgewerkt wordt – op basis van cijfer- en feitenmateriaal - dat zich richt tot de allerzwaksten in deze stad. De nota staat ook totaal los van het sociaal beleid dat gevoerd wordt door de Stad Gent. Sterker nog, de nota trekt zich niets aan van het recent goedgekeurd Lokaal Sociaalbeleidsplan! Dit plan beoogt de integratie van het sociaal beleid van de Stad Gent, het OCMW Gent en de private actoren. Zo is bvb. werken geen hoofddoelstelling van het Lokaal Sociaal Beleidsplan, maar wel van de beleidsnota van Versnick. Hoe Versnick als OCMW-voorzitter én Gentse schepen zoiets kan verzoenen, is een raadsel.
De nota legt de nadruk op wonen en activering. Wat wonen betreft is dit zeker ok. Zo kan de geplande woonzorgzone op groen!e steun rekenen. Wat het activeringsverhaal betreft, past de nodige reserve. Activering kan een middel zijn om mensen uit hun isolement te halen en meer te betrekken bij de maatschappij; het Opleidings- en Tewerkstellingscentrum van het Gentse OCMW biedt hiertoe zeker mogelijkheden. Doch activering houdt ook een risico op nieuwe uitsluiting in van diegenen die overal reeds uit de boot vallen. Daarom kan er voor groen! geen sprake zijn van een koppeling van sociale activering aan het verkrijgen van het leefloon. Het leefloon is immers geen gunst maar een recht dat onvoorwaardelijk moet toegekend blijven aan die mensen die over onvoldoende middelen beschikken. De nota zet de poort open voor de koppeling van integratievoorwaarden aan het verkrijgen van leefloon, dit is voor Groen! onaanvaardbaar.
De voorbije jaren vormde de problematiek van de Roma een belangrijk dossier binnen het OCMW Gent. Eén van de belangrijkste (en omstreden) beleidsbeslissingen die het OCMW Gent deze legislatuur reeds nam, was het verstrengen van de dringende medische hulp aan mensen zonder papieren. Het is dan ook volstrekt onbegrijpelijk dat dit thema totaal niet aan bod komt in de beleidsnota. De aanwezigheid van asielzoekers en mensen zonder papieren wordt in de inleiding wel omschreven als een belangrijke nieuwe uitdaging, maar verderop dus geen woord meer hierover. Het is alsof voor Versnick asielzoekers en sans-papiers in de toekomst niet meer bestaan in deze stad.
Het eindoordeel over de nota is dan ook negatief. Het paars bestuur volhardt nl. eens te meer in de ontkenning van de realiteit van de Arteveldestad. Gent is nog altijd de armste stad van Vlaanderen, het bestuur sluit hiervoor haar ogen.
Voor Groen! moet armoedebestrijding de hoofdopdracht van het OCMW blijven. Dit sluit niet uit dat het OCMW ook andere goede initiatieven kan nemen die een ruimer bereik hebben.
Dirk Holemans OCMW-raadslid Groen! Gent