Onderstaand artikel is het resultaat van een inhoudelijke zoektocht vanuit een concrete observatie.
Als zakelijk leider van het sociaal-artistiek huis Victoria Deluxe werk ik samen met veel jonge mensen, zowel studenten als jonge kunstenaars en sociaal-cultureel werkers. Wat me opvalt is dat ze integer op zoek zijn naar vormen van engagement, maar dat dit niet zelden uitdraait op een positionering die me erg vreemd overkomt. Blijkbaar is er de voorbije twintig jaar iets structureel veranderd in onze samenleving, wat maakt dat engagement meestal los staat van ‘Grote Verhalen’ en een duidelijke ideologische positionering. En veel dichter betrokken wordt op de realisatie van zichzelf als individu, vanuit een soort individuele ‘strategische navigatie’. ‘Zijn we dan allen zeilbootjes geworden zonder onderling verband?’, vraag ik me dan soms af.
Het is vanuit deze positie dat ik dit essay heb ondernomen, een poging tot onderzoek van onze huidige samenleving, een onderzoek naar de mogelijkheidsvoorwaarden voor engagement en verbondenheid. Hoe is de samenleving de voorbije decennia gewijzigd, welke invloed heeft dit op de verschijningsvormen van engagement? Hoe zit het met de ‘wil tot engagement’? Ik heb deze oefening (essay) verricht zonder dit enig moreel oordeel inhoudt over wie dan ook (laat staan de jongeren van vandaag). Daarnaast is het soms goed denksporen in hun radikaliteit door te denken zonder zich geremd te voelen door wat mensen er wel van zouden vinden.
| Attachment | Size |
|---|---|
| art 06 01 Vloeibaar engagement DEF.doc | 78 KB |